"Największy zespół na świecie": 1971- 1975

W czasach lat 70- ych Led Zeppelin osiągnął nowy poziom sukcesu krytyki i komercyjnego co sprawiło, że stali się jednym z najbardziej wpływowych zespołów epoki, przyciemniając ich wcześniejsze osiągnięcia. Wizerunek zespół również zaczął się zmieniać gdy członkowie zaczęli nosić wyszukane, wyróżniające się od masy ubranie wraz z Page'em, który objął prowadzenie tegoż sposobu odziania się nosząc odzienie na którym widnieją księżyc i gwiazdy. Led Zeppelin zmienił swój występ używając rzeczy tj. lasery, profesjonalny pokaz świateł jak i też kul dyskotekowych. Zaczęli podróżować prywanym odrzutowcem, Boeing 720 (nazywanym The Starship), wynajmowali całe sekcje hoteli (włącznie z Continental Hyatt House w Los Angeles, potocznie znany jako Riot House (tł. Dom Rozpusty)) i stał się tematem często powtarzanych historii rozpusty. Jedna dotyczyła John'a Bonham'a jeżdżącego na motorze po wynajętym korytarzu Domu Rozpusty, podczas gdy inna dotyczyła zniszczenia pokoju w Tokyo Hilton, co doprowadziło do wykluczenia zespołu do końca życia. Mimo, że Led Zeppelin się rozwijało w cieniu reputacji przez ich niszcenie apartamentów hoteli i wurzucając telewizory przez okna, niektórzy sugerują, że te opowieści zostały wyolbrzymione. W nawiązaniu do wypowiedzi dziennikarza muzycznego Chris'a Welch, podróże (led Zeppelin) narodziło sporo opowieści, ale to był mit, że (oni) byli stale zaangażowani w bezmyślną destrukcję i lubieżnym zachowaniu.

8.11.1971 Led Zeppelin wydało swój czwarty album. Jest różnie okreslany jako Led Zeppelin IV, Niezatytułowany IV, lub z powodu czterech symboli, które widnieją na wytwórni jako Four Symbols (Cztery Symbole) Zoso i Runes. Zespół chciał wydać ten czwarty album bez tytułu czy informacji w odpowiedzi do magazynu muzycznego "o tym, że Zeppelin jest szumem", ale firma nagraniowa chciała mieć coś na tej okładce, więc w tych dyskusjach zostało uzgodnione by były cztery symbole, które miały przedstawiać obie opcje, czterech członków zespołu i, że to był czwarty album. Led Zeppelin IV rozszedł się w nakładzie 37 milionów kopii co pozwoliło dostać miano jednego z najlepiej sprzedających się albumów w historii i jego ogromna popularność zapieczętowała Led Zeppelin'ów jako supergwiazd w latach 70- ych. Tylko w samych Stanach w 2006 rozszedł sie w nakładzie 23 milionów kopii. Utwór "Stairway To Heaven", który nigdy nie został wydany jako singiel, był najczęściej proszonym i granym utworem w amerykańskich stacjach rockowych w latach 70- ych. Grupa śledziła wydanie albumu trasami po Wielkiej Brytanii, Australazji, Pn. Ameryce, Japponii i znowu Wielkiej Brytanii od końca '71 aż do poczatku '73 roku.

Kolejny album Led Zeppelin, Houses Of The Holly, został wydany w marcu '73. Cechowało to dalesze eksperymenty, które dokonywał zespół, który rozszerzył użycie przez nich syntezatorów i orkiestracji melotronowej. Przewazająca pomarańczowa okładka albumu, która została zaprojektowana porzez Hypnosis, projektanktów mieszczących się w Londynie przedstawia nagie dzieci wspinające się po Giant Causeway w Pn. Irlandii. Mimo, że dzieci nie są pokazane od przodu okładka albumu była kontrowersyjna w czasie wydania albumu. Podobnie jak w przypadku czwartego albumu zespołu nie było na okładce ani nazwy zespołu ani tytułu albumu.

Houses Of the Holy szczytował na listach przebojów na całym świecie, a zespołu kolejny koncert po Pn. Ameryce w '73 pobił rekord frekwencji po tym jak oni konsekwentnie wypełniali szerokie audytoria i stadia. Zagrali dla 56.800 fanów w Tampa Stadium we Florydzie bijąc tym samym rekord, który odniesli The Beatles dając koncert w Shea Stadium w '65 zarabiając na tym 309.000 $. Trzy wyprzedane koncerty w Madison Square Garden w New York City zostały nagrane do filmu, ale teatralne wydanie projektu (The Song Remains The Same) został przełożony na '76 rok. Przed występem ostatniej nocy skradziono 180.000$ (dziś 1.016.000$), które to zespół na wejściach zarobił i pozostawił w sejfie jako depozyt w skrzynce w Drake Hotel. W specjalnym raporcie dla NBC News 31.08.1973, John Chancelor ogłosił, że ankieta przeprowadzona przez wiodącego brytyjskiego muzycznego magazynu widział Led Zeppelin dogonił Beatles'ów jako najbardziej popularnym rockowym zespołem w Anglii.

W '74 Led Zeppelin wziął przerwę od koncertowania i uruchomił swoją własną wytwórnię, Swan Song, która została nazwana po niewydanym utworze. Logo wytwórni jest oparte o obraz, którego nazwa brzmi Evening: Fall Of Day (1869), które zostało namalowane przez William'a Rimmer'a. Obraz cechuje postać ze skrzydłami podobną do człowieka interpretowany jako Apollo lub Ikar. Logo można znaleźć na pamiątkach Led Zeppelin, zwłaszcza koszulkach. Poza użytkowaniem Swan Songs jako pojazdu do promowania własnych albumów zespół poszerzył listę wytwórni o piosenkarzy tj. Bad Company, The Pretty Things i Maggie Bell. Wytwórnia odnosiła sukces gdy Led Zeppelin istniało, ale w niecałe trzy lata upadła po tym gdy zespół się rozwiązał.

W '75 podwójny album zespołu Led Zeppelin Physical Graffiti był ich pierwszym wydaniem pod szyldem wytwórni Swan Song. Składało się z 15 utworów, z czego 8 zostało nagranych w Headley Grange w '74, a pozostałych 7 zostało wcześniej nagrane. Recenzja w magazynie Rolling Stone tyczyła się Physical Graffiti jako, że Led Zeppelin mieli "ubiegać się o szacunek artystyczny", dodając, że tylko te zespoły, które musiały rywalizować z Led Zeppelin o tytuł "Najlepszy zespół rock'owy na świecie", którymi to byli The Rolling Stones i The Who. Album odniósł ogromny komercyjny i wobec krytyków sukces. Wkrótce po wydaniu Physical Graffiti wszystkie poprzednie albumy Led Zeppelin równocześnie ponownie weszły na listę Top- 200 albumów, a zespół rozpoczął kolejną trasę po Pn. Ameryce, tym razem włączając wyrafinowany system dźwięku i świateł. W maju '75 dał 5 wykupionych koncertów, które odbyły się nocą w Earl Court Arena w Londynie w tamtych czasach największa arena w Brytanii.